همسرابوالفضل قدیانی : او دادگاه انقلاب را فاقد صلاحیت می داند و در آن شرکت نخواهد کرد

ابوالفضل قدیانی، زندانی سیاسی ۶۶ ساله که به اتهام نوشتن نامه انتقاد آمیز به رهبری روز یکشنبه ۲۷ فروردین ماه دادگاهی داشت به علت آنچه وی« عدم صلاحیت دادگاه، غیرعلنی بودن و نبود هیات منصفه» از شرایط دادگاه منصفانه خوانده است در آن شرکت نکرد. همسر ابوالفضل قدیانی با اعتراض به گشودن پرونده های متفاوت برای همسرش  گفت:« هنوز تکلیف پرونده دوم همسرم روشن نشده است که آنها دادگاه پرونده سومش را برگزار کرده اند.

 

 

 

به گزارش خبرنامه ملّی ایرانیان از کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران ; او فقط در دادگاه پرونده اولش که مربوط به تبلیغ علیه نظام و توهین به رییس جمهور بود شرکت کرد و پس از آن با واقف آمدن به شرایط دادگاه های انقلاب دیگر حاضر به شرکت در هیچکدام از آنها نیست و در دادگاه پرونده دومش نیز شرکت نکرد و حالا هم در خصوص پرونده سومش. او دادگاه های انقلاب را صالح رسیدگی نمی داند و در آنها شرکت نخواهد کرد.»

 

 

ابوالفضل قدیانی، عضو شورای مرکزی سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی در ۱۹ دی ماه ۸۸ بازداشت شد و به اتهام تبلیغ علیه نظام و توهین به رییس جمهور به یکسال حبس محکوم شد. او در حالیکه باید در دی ماه سال ۸۹ از زندان آزاد می شد به دلیل گشوده شدن پرونده دوم به شکل بازداشت موقت در زندان ماند. او در تاریخ ۶ دی ماه سال ۹۰ به اتهام توهین به رهبری و تبلیغ علیه نظام در دادگاه بدوی به سه سال حبس دیگر نیز محکوم شد. او در این دادگاه حاضر نشد و در لایحه اش اظهار داشت که به دلیل نداشتن هیات منصفه و علنی نبودن دادگاه های انقلاب آن را خارج از صلاحیت قضاوت می داند. هنوز حکم دادگاه تجدید نظر این پرونده اعلام نشده است. همچنین آقای قدیانی در تاریخ ۹ دی ماه سال گذشته طی نامه ای شرکت در انتخابات مجلس نهم را نامشروع خوانده و آن را تحریم کرد و رهبر انقلاب را پاسخگو به وضعیت کشور دانسته است. او اواخر دی ماه به شعبه ۴ دادسرای اوین برای پاسخگویی به این نامه اظهار شد. ۲۷ فروردین ماه دادگاه آقای قدیانی در این خصوص با اتهام توهین به رهبری برگزار شد که او در آن شرکت نکرد.

 

مرضیه رحیمی، همسر این زندانی با اظهار نگرانی از وضعیت او و عدم انتقالش برای معاینه به بیمارستان به کمیپن گفت:« آقای قدیانی ۵ رگ قلبش مسدود شده، مدتی سال گذشته در بیمارستان بستری بود و حتما باید ماهی یکبار از سوی پزشکش معاینه شود. اما امروز (دوشنبه، ۲۸ فروردین) برای دومین بار او را به بیمارستان منتقل نکردند. در دو ماه اخیر این دومین بار است که من برای او وقت معاینه می گیرم اما ایشان را به بیمارستان منتقل نمی کنند. امروز به دفتر دادستانی برای پیگیری زنگ زدم اما گفتند که دادستان هنوز دستور اعزام او را نداده است. من نمی دانم مسولیت جان ایشان را چه کسی می پذیرد؟ آیا آقای دادستان مسولیت جان همسرم را پذیرفته و من خبر ندارم!»

 

مرضیه رحیمی با اشاره به نامه های که خانواده های زندانیان سیاسی خطاب به دادستان تهران می نویسند، گفت:« هیچکدام از حقوقی که طبق قانون اساسی برای زندانیان تعریف شده رعایت نمی شود، نه در خصوص ملاقات حضوری و نه مرخصی و چیزهای دیگر. خیلی وقت ها ما خانواده های که زندانی سیاسی داریم از صبح به دفتر دادستانی می رویم و حتی تا ساعت ۳ عصر که پایان وقت کاری است در آنجا می مانیم اما نه اجازه دیدار به ما داده می شود و نه پاسخی. می گویند نامه بنویسیم اما نامه هایمان در دفتری ثبت نمی شود. ما نامه ها را فقط به مسول دفتر دادستان تحویل می دهیم اما نمی دانیم که واقعا سرشان چه اتفاقی می آید، آیا واقعا خوانده می شوند یا نه!»

این نوشته در Uncategorized ارسال شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s